kísilgúr: [en: diatomaceous earth, Kieselguhr] leðja úr skeljum smásærra kísilþörunga sem fallið hafa á botn stöðuvatna eins og td. í Mývatni. ◊ Harnaður kísilgúr [diatomite] er einnig kallaður barnamold eða skessuskítur.

Kísilgúr var áður notaður til að sía sykurbráð og síróp og er nú notaður við hvers konar síun í iðnaði td. vínanda, fljótandi lyfjum og leysiefnum. ◊ Einnig er kísilgúr notaður sem fylliefni í dínamit, pappír, málningu, sápu og keramik. Hann er líka notaður sem slípiefni í tannkrem og málmslípiefni. Þá hentar kísilgúr vel til að einangra gufukatla, málmbræðsluofna og aðra hluti sem hitna verulega.

Víða má finna kísilgúr sem myndastg hefur á grunnsævi. Hann er td. að finna á eyjunum Fur og Mors í Limafirði í Danmörku og nefnist hann þar moler (móleir; forskeytið mó- skírskotar til rauðbrúna litarins eins og oft gerist í norrænum málum). ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊

Í móleirnum á Mors og Fur, sem myndaðist á eósen fyrir ≈ 50 Má, má sjá fjölda öskulagalaga sem liklega hefa borist frá mikllum eldgosum úr NV.