karst: landslag í kalksteinsbergi þar sem grunnvatn hefur náð að leysa bergið upp og skilið eftir niðurföll (svelgi) [sinkhole] og hella með neðanjarðarám, dropasteinum og dropasteinskertum. ◊ Upphaflega var hugtakið notað um Karst sem er kalksteinssvæði á Dalmatíuströnd við Adríahaf.

Í Kína eru einhver víðáttumestu karstsvæði jarðar og af ýmsum gerðum.

í norðaustanverðu Guangxi- héraði í Suður-Kína þar sem borgin Guìlín [(Guilin); Kweilin; {桂林} stendur við ána Li {漓江} er að finna uþb. 4.600 m þykk kalksteinslög (99% uppleysanlegt CaCO₃ & MgCO₃) frá mið-devon og ár-kolatímabilinu. ◊ Vegna árekstra jarðskorðufleka hafa jarðlögin lyfst, misgengið og haggast og rofist hratt enda er ársúrkoman 1.873,6 mm og ársmeðalhitinn 18,8°C. ◊ Á yfirborði myndar kalksteinninn ýmist staka tinda með þverhníptum bröttum hliðum (turnakarst) [fenglin] eða keilulaga þyrpingar (keilukarst) [fengcong]. ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ Efnaveðrunin hefur myndað óteljandi hella ◊ ◊ ◊ sem ýmist eru ofan eða neðan grunnvatnsborðs enda rennur um helmingur af afrennsli svæðisins neðanjarðar.

Sjá: kalksteinshellar, shilin, lapies og speleology.