kalksteinshellar: myndast þegar kalk leysist upp í súru vatni kalsín- og vetniskarbónatjónirnar (HCO₃^-) fljóta burt með grunnvatninu og neðanjarðarhellar ◊ myndast. Þegar grunnvatnsstaðan breytist t.d. vegna rofs tæmast hellarnir oft og í þeim myndast útfellingar úr kalki og fleiri steindum er vatnið drýpur úr þaki hellanna. Í tímans rás myndast td. dropasteinar eða dropasteinskerti úr lagskiptu karbónati, kalksteini, aragóníti eða gifsi.

Í lindum þar sem vatnið úr hellunum kemur undir bert loft fellur kalkið út þegar CO₂ rýkur úr vatninu út í andrúmsloftið. Kalk sem þannig fellur út er gjarna nefnt lindakalk; [limestone caves].

Kalksteinshella er víða að finna í kalksteinslögum. Mammoth Cave í Kentucky, BNA er sá lengsti sem þekktur er uþb. 555 km langur og nær yfir 215 km² svæði en Lechuguilla hellirinn í Nýja Mexíkó er sagður dýpstur á meginlandi NA. og fimmti lengsti á jörðinni. Einnig má nefna Lascaux Grotto (Grotte de Lascaux) í Vézère árdalnum nálægt bænum Montignac í Dordogne-héraði í Frakklandi en þar er að finna fjölda forsögulegra málverka. Leifar viðarkola sem fundust í hellinum voru aldursgreindar 17.000 ára BP. Í Altamira hellinum (Cueva de Altamira) í nágrenni bæjarins Santillana del Mar í Cantabríu á Spáni er einnig að finna hellamálverk og uþb. 18.500 ára gamlar mannvistarleifar.

Sjá karst og meira um upplausn kalks.